نگاهی اجمالی به کتاب“ من کیستم؟ چرا اینگونه فکر می کنم؟ عقاید من تا چه حد نتیج? فرهنگ و محیط رشد من است؟ اگر در جای دیگری متولد می شدم آیا باز هم به آنچه امروز اصرار دارم، اصرار می ورزیدم؟ یا به چیزهای متفاوتی معتقد بودم؟ من در چه فرهنگی بزرگ شده ام و این فرهنگ، طرز فکر مرا چگونه شکل داده است؟ آیا نمی شد طور دیگری فکر کرد یا خوب و بدهای دیگری داشت؟ احساسات و تمایلات من چیست و چگونه این تمایلات، نگاه من را به دنیا شکل داده است؟ آیا در افکار و باورهای من تعارض و تناقض وجود ندارد؟ آیا طرز فکر من برایم بیشتر عامل شادی و راحتی است یا مای? رنج و گرفتاری؟ چگونه می توانم خودم را از رنج افکار و احساسات مزاحم رها کنم؟ آیا مسیر زندگیم را خودم انتخاب کرده ام یا با تلقینات محیط به این راه کشانده شده ام..؟ اینها سوالاتی است که در خودشناسی به آن می پردازیم. پاسخ دادن به این پرسش ها می تواند نگاه ما را به دنیا شفاف کند و به زندگی مان معنا و جهت روشنی بدهد. در خودشناسی، از رنج تردید و تناقض رها می شویم و در زندگی، مطمئن و آسوده گام بر می داریم. خودشناسی، جمع آوری دانش و اطلاعات نیست، خودشناسی رسیدن به بینش و خردمندی است. «از رنج تا رهایی» به زبانی ساده و صمیمی، خواننده را با خود همراه می کند تا نکات جذاب و قابل تأملی را درباره خود، فریب های ذهن، معنای زندگی و ریشه های رنج و ناکامی پیش روی او بگذارد. ”
نگاهی اجمالی به کتاب“ لوری پون نویسنده آمریکایی، شخصیت تلویزیونی و وکیل خانواده و طلاق است. فارغ التحصیل کالج هاروارد و دانشکده حقوق دانشگاه هاروارد ، او ابتدا در یک شرکت حقوقی در شهر نیویورک به تدریس حقوق پرداخت. پون به عنوان کارشناس ارتباطات در ویژه برنامه ABC 20/20 با عنوان Rudeness in America ظاهر شد.
"لوری پون" معتقد است که بحث و جدل،هر روز میتواند در هر زندگی وجود داشته باشد،مخصوصا زوج های جوانی که با غروری که از دوران مجردیشان به همراه زندگی مشترک آورده اند و حتی حاضر به کنار گذاشتن این غرور نیستند.
او با تکیه بر دانش خود در زمینه وکالت و تجربه فراوانش در همین حیطه،از شاه کلیدی به نام گفت و گو صحبت میکند که فورا میتواند آتش این مجادلات و بحث ها را خاموش کند و باعث بهبود روابط بشود.
در کتاب "کمتر حرف بزن،بیشتر عشق بورز"،یاد میگیرید که چگونه پاسخ های محترمانه در برابر خشم را بدهید،خشم طرف متقابل شما را هم گرفتار نکند و گریبان شما را هم نگیرد و در نهایت مدیرت و کنترل این احساس گاها خطرناک،چگونه پاسخ های توام با محبت بدهیم. ”