کتاب کمتر بحث کنید بیشتر عشق بورزیدنویسنده: لوری پون

“ لوری پون نویسنده آمریکایی، شخصیت تلویزیونی و وکیل خانواده و طلاق است. فارغ التحصیل کالج هاروارد و دانشکده حقوق دانشگاه هاروارد ، او ابتدا در یک شرکت حقوقی در شهر نیویورک به تدریس حقوق پرداخت. پون به عنوان کارشناس ارتباطات در ویژه برنامه ABC 20/20 با عنوان Rudeness in America ظاهر شد. "لوری پون" معتقد است که بحث و جدل،هر روز میتواند در هر زندگی وجود داشته باشد،مخصوصا زوج های جوانی که با غروری که از دوران مجردیشان به همراه زندگی مشترک آورده اند و حتی حاضر به کنار گذاشتن این غرور نیستند. او با تکیه بر دانش خود در زمینه وکالت و تجربه فراوانش در همین حیطه،از شاه کلیدی به نام گفت و گو صحبت میکند که فورا میتواند آتش این مجادلات و بحث ها را خاموش کند و باعث بهبود روابط بشود. در کتاب "کمتر حرف بزن،بیشتر عشق بورز"،یاد میگیرید که چگونه پاسخ های محترمانه در برابر خشم را بدهید،خشم طرف متقابل شما را هم گرفتار نکند و گریبان شما را هم نگیرد و در نهایت مدیرت و کنترل این احساس گاها خطرناک،چگونه پاسخ های توام با محبت بدهیم. ”

دختر رهبر سیرکنویسنده: یوستین گوردر

“ گوردر در این کتاب همانند سایر آثار خود می‌کوشد تا مسائلی عمیق و فلسفی را در قالب یک داستان ساده و گیرا ارائه دهد اما تفاوت اصلی دختر رهبر سیرک با کتاب‌های دیگر گوردر مانور کمتر آن بر فلسفه است. نویسنده کتاب معروف «دنیای سوفی» این بار حکایتی از خاطرات دختری را بازگو می‌کند که سودای ثروت اندوزی در سر دارد: «تصمیم گرفته‌ام همه چیز را بازگو کنم. می‌نویسم تا خودم را بهتر بشناسم. تلاش می‌کنم تا حد ممکن روراست باشم. البته این بدین معنی نیست که من قابل اعتماد هستم. کسی که با هر آنچه در باره زندگی خویش می‌نویسد، می‌تواند خود را قابل اعتماد جا بزند، قاعدتاً حتی پیش از آن که عازم آن سفر دریایی پر مخاطره شده باشد، کشتی اش به گل نشسته و خود را به کشتن داده است.» پدرم را فقط روزهای یکشنبه می‌دیدم. ما به سیرک می‌رفتیم. سیرک بد نبود، اما وقتی به خانه برمی‌گشتیم برای خودم نقشه تهیه سیرک بهتری را می‌کشیدم. آن موقع هنوز نوشتن بلد نبودم و نقشه سیرک مورد علاقه‌ام را در ذهنم می‌پروراندم. در این قسمت هیچ مشکلی نبود من خود سیرک را هم در ذهنم مجسم می‌کردم که البته فقط شامل چادر بزرگ سیرک و صندلی‌ها نمی‌شد، تمام حیوانات و دست اندرکاران اجرای برنامه را نیز مجسم می‌کردم که چون نقاشی‌ام خوب نبود، کار سختی بود. خیلی زود و پیش از شروع مدرسه، نقاشی کشیدن را کنار گذاشتم. ”