نگاهی اجمالی به کتاب“ کتاب قدم زدن روی ماه با اینشتین، علم حافظه: هنر به یاد سپردن همهچیز با عنوان اصلی «Moonwalkig with Einstein: the art and science of remembering everything» اولین بار سال 2011 منتشر شد. جوشوا فوئر در این کتاب ایدهی جذابی را مطرح میکند: قویترین مرد جهان و باهوشترین مرد جهان در کنار هم؛ اما باهوشترین مرد جهان کیست؟ جوشوا فوئر برای پیدا کردن جواب این سؤال تمام مسابقات حافظه در آمریکا را دنبال کرده است. او تلاش کرده است جواب سؤالات مهمی را دربارهی حافظه پیدا کند، آیا حافظه قابل تمریندادن است؟ یک انسان معمولی ممکن است به قهرمان حافظه تبدیل شود؟ این سؤالات باعث خلق یک اثر جذاب شده است. ”
نگاهی اجمالی به کتاب“ کتاب پرونده بالتیمور برای نخستین بار در سال 2015 منتشر شد. کتاب پرونده بالتیمور ادامهی کتاب «پروندهی هری کبر» است. در این کتاب مارکوس گلدمن، رماننویس جوان بعد از حدود پنجاه سال با داستانی متفاوت برگشته است. او اکنون عاشق شده است و مشغول نوشتن سومین رمانش است. گلدمن در کتاب پروندهی بالتیمور غرق در خاطرات کودکی عشق زندگیاش میشود و داستان گروه پسرانی را شرح میدهد که بر اثر یک اتفاق، ناگهان زندگیشان غرق در دروغ و حسادت و خیانت به هم میریزد.
یکی از نکات جذابی که ژوئل دیکر در نگارش کتاب پرونده بالتیمور رعایت کرده است، تکه تکه و شکسته نوشتن داستان است. این سبک نگارش در کتابهای معمایی بسیار رایج است و به رمزآلودتر شدن داستان کمک میکند؛ عدم پیروی از یک خط زمانی ثابت ذهن خوانندگان را گیج میکند و به جذابیت کتاب میافزاید. استفاده از این فرآیند در کتابهای «فاکنر» بسیار مشهود است. البته عدم پیروی از خط زمانی در داستان را نباید با جریان سیال ذهن اشتباه گرفت. در سبک نوشتاری جریان سیال ذهن، نویسنده خواننده را در یک لحظه در چند مکان قرار میدهد، در حالیکه در کتاب پروندهی بالتیمور، ژوئل دیکتر تنها بازههای زمانی مختلف را بدون هیچ ترتیبی روایت میکند. ”