گورستان پراگنویسنده: اومبرتو اکو

“ کتاب «گورستان پراگ» نوشته امبرتواکو(2016-1932)، فیلسوف، نشانه شناس، منتقد ادبی و رمان نویس ایتالیایی است. شهرت اکو در جهان به رمان‌‌نویسی برمی‌گردد، هم ‌چنین از او بیش از 40 کتاب علمی و مقاله به جای مانده است، که به زبان‌های گوناگون ترجمه شده و مخاطبان بسیاری در جهان دارد. از آثار برجسته او می‌توان به «آونگ فوکو»، «نام گل سرخ»، «آنک نام گل» اشاره کرد. کتاب «گورستان پراگ» ششمین رمان اکوست، که فضایی تاریخی دارد، زمان اتفاقات آن در قرن نوزدهم می‌گذرد و داستان در شهرهای تورین و پالرمو در ایتالیا جریان دارد. این رمان سرگذشت چندین شخصیت مختلف را روایت می‌کند. زمان در این رمان بسیار طولانی است و «اکو» برای بیان طولانی بودن آن از زبانی مناسب بهره برده است. موضوع این کتاب درباره فردی است که با سازمان‌های اطلاعاتی اروپا قرارداد بسته تا در ماجراهایی که توسعه اروپا را تحت تاثیر قرار می‌دهند، شرکت داشته باشد. نکته قابل‌توجه درباره این کتاب این است که تمام شخصیت‌های کتاب، واقعا وجود داشته‌اند و رمان در بستری واقعی روایت می‌شود. در بخشی از کتاب «گورستان پراگ» می‌خوانیم: همان‌طور که اینجا نشسته‌ام تا بنویسم، احساس نوعی شرمندگی دارم، انگار دارم روحم را به فرمان، نه ، به خاطر خدا، بگذارید بگوییم به توصیه‌ی یهودی‌ای آلمانی ( یا اتریشی، هر چند همه مثل هم‌اند) عریان می‌کنم. من کی‌ام؟ شاید بهتر باشد، به جای کارهایی که در زندگی انجام داده‌ام، از من دربار شور و شوق‌هایم بپرسید، عاشق چه کسی هستم؟ کسی که به ذهنم نمی‌رسد. می‌دانم که عاشق غذای خوب‌ام. فقط نام توردارژان کافی است نا سرتاپا بلرزم. این عشق است؟ از چه کسی بیزارم؟ می‌توانم بگویم یهودیان، اما این‌که چنین مطیع به پیشنهاد آن دکتر اتریشی(یا آلمانی) تن داده‌ام نشان می‌دهد که چیزی علیه یهودیان لعنتی ندارم». ”

مالوینویسنده: ساموئل بکت

“ به دنبال کتابی برای کاوش درون ذات انسانی هستید؟ تمایل دارید در داستانی پرشور غرق شوید؟ آیا خودتان را فردی کنجکاو می‌دانید که سعی دارد در هر داستان گوشه‌ای از رازهای پنهان بشر را کشف کند؟ اگر خودتان را عضوی از این سه گروه می‌دانید، از مطالعه‌ی کتاب صوتی مالوی نوشته‌ی ساموئل بکت که در سبک جریان سیال ذهن تألیف شده لذت خواهید برد. راوی بخش ابتدایی این اثر، مردی به نام ژاک مالوی است که اطلاعات اندکی از او داریم. مالوی در اتاق مادرش زندگی می‌کند، مردی ناشناس هر هفته به دیدار او می‌آید تا دست‌نوشته‌هایش را با خود ببرد و هفته‌ی بعد، زمان گرفتن نوشته‌های جدید آن‌ها را به او پس می‌دهد. مالوی در ابتدای کتاب روال تکراری زندگی خود را شرح می‌دهد و این تنها بخش رمان است که به داستان، در معنای رایجی که آن را می‌شناسیم، شباهت دارد. ”