زنبق درهنویسنده: اونوره دو بالزاک

“ زنبق دره تراژدی عشقی پاک و بی‌فرجام است که در آن پسر جوانی عاشق زنی با دو فرزند رنجور و بیمار و همسری پیر و نیمه مجنون می‌شود. پسر در تمام دوران زندگی خود محروم از چشیدن محبت پدر و مادر بوده است. زن در دو راهی عشق و خانواده‌ی خود قرار می‌گیرد و از آن‌جا که زنی است مذهبی و متعهد به قوانین خشک و سخت‌‌گیرانه‌ی کاتولیک و کلیسا، تا مدت مدیدی برای عشق خود نهیب می‌زند اما گویی چشمه‌ی جوشان عشق در وجود این زن خشکی نمی‌پذیرد و هر لحظه او را تشنه‌ی چشیدن آن عشق و لذاتش می‌کند. چنان‌چه طی رخداد حوادثی، زن نسبت به مذهب و دین خود دچار شک و تردید می‌شود و به ناگاه زندگی خود را پوچ و از دست رفته می‌پندارد. ”

کسی ما را به شام دعوت نمی‌کندنویسنده: احمد آرام

“ شاید برای دیگران اهمیتی نداشته که او چندساله است و چرا در رستورانی نیمه‌تاریک که محل آدم‌های مجرد است این‌گونه تنها و ستم کشیده نشسته است؛ اما برای من بسیار مهم و پراهمیت است که او سی و پنج سال دارد و دو بچه به دنیا آورده که هر دو با یک بیماری مرموز مرده‌اند و هر پزشکی به او توصیه کرده است که دیگر بچه‌دار نشود، می‌دانید که، او همسر من است… احمد آرام در مجموعه داستان کسی ما را به شام دعوت نمی کند با ابداع مشبک هایی تاریک-روشن و مجموعه ای تداخل ها و نشانه ها، مخاطب را به سوی طنزی گزنده پیش می برد. او از طریق وهمی ناشناخته، همسو با شکلی از دگردیسی، فضایی گروتسک را رقم می زند. ”